Ruiny zamku Boskovice - 13km
Na styku Małej Hané i Wyżyny Drahanskiej, nad miastem Boskovice, wznoszą się romantyczne ruiny gotycko-renesansowego zamku Boskovice. Archeologia dostarcza nam nieco informacji na temat powstania zamku. Znaleziska ceramiki z terenu zamku można datować na drugą połowę XIII wieku i prawdopodobnie wtedy powstał zamek Boskovice. Pierwsza wzmianka o dzisiejszym zamku pochodzi z 1312 roku, kiedy to podczas wyprawy przeciwko zbuntowanym morawskim feudałom został zdobyty i zburzony przez wojska Jana Luksemburskiego. Zburzony zamek wkrótce powstaje z ruin, ale w 1389 roku zostaje ponownie zdobyty, tym razem przez wojska margrabiego Jošta. Pod koniec XIV wieku ponownie ucierpiał w wyniku sporów między margrabiami. Przebudowany i rozbudowany zamek został w 1424 roku zajęty przez husytów, ale wkrótce powrócił w ręce swoich założycieli, panów z Boskovic. Jego renesansowa przebudowa miała miejsce w XVI wieku – w 1568 roku powstał okazały portal pierwszej bramy, na którym widnieje nazwisko budowniczego Jaroša Morkovskiego ze Zástřizl. Zamek Boskovice był zamieszkany do 1733 roku, w ostatnim okresie tylko przez urzędników. Ostatecznie opuszczono go w 1784 roku.
Właścicielami zamku Boskovice było łącznie 6 rodzin szlacheckich i wielu poszczególnych właścicieli, za których czasów dochodziło do licznych przebudów i zniszczeń. Dlatego można zauważyć tak wiele wtórnie zamurowanych starszych elementów kamieniarskich (fragmenty portali drzwiowych, ościeżnic okiennych, żeber sklepieniowych itp.). Cała seria przebudów dała więc początek niepowtarzalnemu wyglądowi zamku Boskovice.
Na styku Małej Hané i Wyżyny Drahanskiej, nad miastem Boskovice, wznoszą się romantyczne ruiny gotycko-renesansowego zamku Boskovice. Archeologia dostarcza nam nieco informacji na temat powstania zamku. Znaleziska ceramiki z terenu zamku można datować na drugą połowę XIII wieku i prawdopodobnie wtedy powstał zamek Boskovice. Pierwsza wzmianka o dzisiejszym zamku pochodzi z 1312 roku, kiedy to został on zdobyty i zburzony przez wojska podczas wyprawy przeciwko zbuntowanym morawskim feudałom.
Do początku XX wieku pozostałości zamku pozostawały pozostawione własnemu losowi i rozbierane na materiały budowlane. Niezbędne prace zabezpieczające przeprowadzono dopiero w latach 1929 i 1942, a po nacjonalizacji w 1945 roku kontynuowano je.
Obecnie zamek jest własnością rodu Mensdorff-Pouilly, który udostępnił go do zwiedzania.
Wokół zamku przebiega czerwony szlak turystyczny i ścieżka edukacyjna "Hradní okruh" (Obwód zamkowy). W przypadku wyjątkowo niekorzystnych warunków pogodowych teren zamku jest zamykany.
Do dziś zachował się kompletny zewnętrzny obwód murów obronnych wraz z basztami, bardzo dobrze zachowane pozostałości dwupiętrowego pałacu oraz szereg imponujących detali, np. kamienne herby lub inskrypcje. Popularnym i wyjątkowym eksponatem zamku jest cysterna z kołem napędzanym pedałami, pochodząca z około 1671 roku. Cysterna ma głębokość 26 m, a ciekawostką jest to, że woda jest do niej doprowadzana z drugiej cysterny, znajdującej się przed zamkiem. Wysoko położone ruiny zapewniają piękne widoki na okolicę.
Jądro rozległego kompleksu zamkowego jest typowym przykładem zamku z murami obwodowymi. Ma ono z grubsza owalny kształt (55 x 35 m). Od strony południowej i wschodniej do murów obwodowych przylegał podłużny czteroprzestrzenny pałac. Wejście do rdzenia znajdowało się prawdopodobnie od strony północnej. Podczas renowacji w stylu gotyku szczytowego przed końcem XIV wieku do zamku dobudowano przedzamcze, pałac został całkowicie przebudowany, a jego pomieszczenia sklepiono skomplikowanymi sklepieniami krzyżowo-żebrowymi w duchu gotyku dworskiego króla Wacława IV. W 1458 roku zamek nabyli panowie z Boskovic, którzy zbudowali zewnętrzny późnogotycki obwód obronny z pryzmatycznymi basztami, przebudowali część mieszkalną, utworzyli nową bramę do centrum po stronie wschodniej i uzupełnili mur obwodowy masywnymi filarami z wykuszami, zwieńczonymi wieżyczkami. Niektóre z tych budowli noszą już elementy renesansowe. Całkowicie renesansowa była ostatnia faza budowy zamku za czasów Ederów i Zástřizłów w drugiej połowie XVI i na początku XVII wieku. Z tego okresu pochodzi m.in. renesansowa strażnica, przylegające budynki pierwszej bramy i część fortyfikacji. W 1706 roku przed wejściem do głównej bramy powstały rozległe barokowe stajnie.
https://www.mistopisy.cz/pruvodce/body-zajmu/887/zricenina-hradu-boskovice/